Magiczny czas

Grudzień to najbardziej magiczny miesiąc w roku. Przygotowania do świąt, rodzinne spotkania, choinka. To wszystko tworzy niepowtarzalną atmosferę. Kocham ten czas...

Lubię to świąteczne wariactwo, sprzątanie jakby miał przyjść sanepid, przygotowywanie świątecznych potraw... 
sprawia mi to ogromną przyjemność. 
Grudzień dla mnie, to nie tylko święta Bożego Narodzenia, to jeszcze moje osobiste święto. Dokładnie 20 grudnia, dwa lata temu wróciłam do domu po czteromiesięcznej nieobecności. Kto czyta blog, to wie, że dwa miesiące spędziłam na OIOM i dwa miesiące w ZOL. Lekarze mówili, że nie wrócę już do domu, że resztę życia spędzę w ZOL-u, w łóżku podłączona do respiratora. Zobaczcie co się wydarzyło...
Wróciłam do domu, nie leżę w łóżku, a respiratora używam tylko na noc. Nigdy nie utraciłam wiary, że tak się stanie. Co więcej, wróciłam do prowadzenia bloga kulinarnego i zaczęłam pisać nowy blog. Jak widać wszystko jest możliwe, wystarczy tylko bardzo tego chcieć i bardzo w to wierzyć. Tak naprawdę, to po prostu miałam szczęście, ale dla mnie to cud.

W tym miejscu muszę napisać o osobie, bez której to wszystko nie mogłoby się wydarzyć, to mój kochany mąż. To on przychodził codziennie na OIOM, stał przy łóżku i mówił do mnie, nawet kiedy tego nie słyszałam. To on codziennie rano pomaga mi się wykąpać, ubrać, przenosi mnie z łóżka na wózek, potem odwrotnie, z wózka na łóżko. Wieczorem podłącza mi respirator i pomaga w wielu innych czynnościach, które zdrowy człowiek robi automatycznie, a dla mnie są nieosiągalne bez pomocy drugiej osoby. 
Dzień powrotu do domu już zawsze będzie dla mnie dniem szczególnym, początkiem nowego życia. Nowego, zupełnie innego, ale szczęśliwego.

Pierwsze święta, po powrocie do domu nie miały tej całej otoczki i przygotowań. Wróciłam przed samymi świętami, to była dla nas całkiem nowa sytuacja, ale nigdy w święta nie byłam tak szczęśliwa jak wtedy. Oczywiście rodzina zaopatrzyła nas w świąteczne pyszności, była choinka, było pięknie bo byliśmy razem. 

Rok później i w tym roku, wróciło przedświąteczne szaleństwo, oczywiście nie na taką skalę jak to było przed moim upadkiem, ale na miarę naszych możliwości. 

Fajne są te wszystkie przygotowania, potrawy, dekoracje, ale nie to jest najważniejsze. Najważniejszy jest dom, rodzina, nasi najbliżsi. Spędzanie tego czasu wspólnie, razem. Tak naprawdę to właśnie My tworzymy tę niepowtarzalną atmosferę, nie dekoracje, prezenty, nie stół pełen jedzenia, ale rodzina, która przy tym stole siedzi. 

Szybko mi zleciały te dwa lata w domu. Jeśli miałabym podsumować ten rok, to śmiało mogę powiedzieć, że to był dobry rok i oczywiście mam nadzieję, że kolejny będzie jeszcze lepszy, czego i Wam życzę :)

Kochani, 

z okazji zbliżających się świąt Bożego Narodzenia, życzę Wam przede wszystkim zdrowia, ale też miłości i jak najwięcej szczęśliwych chwil spędzonych w gronie najbliższych. Życzę Wam również, duuuużo szczęścia w Nowym Roku, oby spełniły się wszystkie Wasze marzenia. Wszystkiego najlepszego !!!